Prawo i administracja

Aplikantem komorniczym mógł zostać każdy absolwent prawa bez konieczności dokształacenia się i zdawania jakichkolwiek egzaminów. Wystarczyło znaleźć miejsce pracy w kancelarii komorniczej. Tak było do 2008 roku. Po zmianach zasad naboru na aplikacje komornicze, liczba chętnych do pracy w tym zawodzie spadła z 250 do 59. W tym roku może być jeszcze gorzej.
Państwowy egzamin konkursowy na aplikację komorniczą kosztuje 638zł i odbywa się w trzech miastach w Polsce – Kraków, Poznań, Warszawa. Termin egzaminu: 19 września 2009 roku.
Na egzaminie do rozwiązania będzie 150 pytań w formie testu wyboru. Z trzech odpowiedzi tylko jedna jest prawidłowa.
Aplikacja komornicza jest odpłatna i opłata za rok wynosi czterokrotność wynagrodzenia minimalnego na rok. Po dwóch latach aplikant nabiera uprawnień do pracy samodzielnej.

Jakiekolwiek zobowiązania finansowe zawsze trzeba spłacać, a przez ich zaciągnięciem dobrze zastanowić się czy podołamy finansowo. W przeciwnym razie mogą czekać nas nie tylko trudności w uzyskaniu kolejnych kredytów, wpis do rejestru dłużników, ale to co kojarzy się wszystkim źle, czyli windykacja. Kiedyś windykacja oznaczała nie tylko odzyskiwanie długów, ale nawet zemstę. Nawet dziś jest w tym trochę racji. Nie spłacone należności mszczą się nie tylko w formie nowych kłopotów, ale i nowych coraz wyższych opłat i odsetek. Firmy windykacyjne oprócz zaległej kwoty pobierają swoją prowizję. Jest to zazwyczaj kwota naliczana procentowo. Działania firm zajmujących się windykacją są zgodne z prawem, choć zdarzają się i takie formy windykacji które stoją na jego granicy. Mówi się, że każdy sposób jest dobry, byle prowadził do celu. Tutaj bardzo trzeba uważać, aby nie naruszyć prawa i godności dłużnika. Szanujące się firmy windykacyjne, sobie tylko znanymi sposobami potrafią odzyskać należności zgodnie z literą prawa. Najczęstszą formą przy niedużych sumach jest ciągłe monitowanie i telefony z prośbą o zapłatę. Jest to na tyle uciążliwe, że dłużnicy postanawiają w końcu zapłacić.